طبیب طبیبان | طب سنتی و پک های درمانی سنتی

سبب ابتلا به بیماری سل و درمان آن در طب اسلامی

دسته: Root تاریخ:

آنچه سل مى ‏آورد

رسول اللّه صلى الله عليه و آله: مُشاشُ الطَّيرِ يورِثُ السِّلَّ.(1)

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: [خوردن‏] سر استخوان‏هاى نرم پرندگان، سِل مى‏آورد.

 الإمام الصادق عليه السلام: أكلُ الحيتانِ يورِثُ السِّل‏(2)

 امام صادق عليه السلام: خوردن ماهى، سِل‏ می آورد.

 الكافي عن سعد بن سعد: قُلتُ لِأَبِي الحَسَنِ عليه السلام‏ 
إنّا نَأكُلُ الاشنانَ.
فَقالَ: كانَ أبُو الحَسَنِ عليه السلام إذا تَوَضَّأَ ضَمَّ شَفَتَيهِ.
و فيهِ خِصالٌ تُكرَهُ: إنّه يورِثُ السِّلَّ، و يَذهَبُ بِماءِ الظَّهرِ، و يوهِي الرُّكبَتَين‏(3)

 الكافى‏ به نقل از سعد بن سعد: به امام رضا عليه السلام گفتم: ما اشنان‏ می خوریم

فرمود: ابو الحسن (امام كاظم عليه السلام) چون دست و دهان خود را مى‏شست، لب‏هاى خويش را جمع مى‏ كرد

در اين [گياه‏]، ويژگى‏هاى ناخوشايندى است: سِل مى‏آورد، آب كمر را مى‏بَرَد و زانوها را سست مى‏ كند».

 الكافي عن سليمان الجعفري: مَرِضتُ حَتّى ذَهَبَ لَحمي، فَدَخَلتُ عَلَى الرِّضا صَلَواتُ اللّهِ عَلَيهِ، فَقالَ:
أ يَسُرُّكَ أن يَعودَ إلَيكَ لَحمُكَ؟
قُلتُ: بَلى.
قالَ: الزَمِ الحَمّامَ غِبّاً؛ فَإِنَّهُ يَعودُ إلَيكَ لَحمُكَ، و إيّاكَ أن تُدمِنَهُ؛ فَإِنَّ إدمانَهُ يورِثُ السِّل‏(4)

 الكافى‏ به نقل از سليمان جعفرى: چنان بيمار شدم كه گوشت تنم تحليل رفت. در همين زمان، [روزى‏] بر امام رضا عليه السلام درودهاى خدا بر او باد وارد شدم.

فرمود: «آيا خوش‏دارى كه گوشتت بازگردد؟».

گفتم: آرى.

فرمود: «يك روز در ميان، حمّام كن، كه گوشتت باز مى‏گردد؛ امّا مبادا به اين كار [به صورت روزانه‏] عادت كنى؛ چرا كه اعتياد به حمّام، سِل مى‏آورد.

آنچه براى درمان سل سودمند است‏

طبّ الأئمّة عن أحمد بن بشارة: حَجَجتُ فَأَتَيتُ المَدينَةَ، فَدَخَلتُ مَسجِدَ الرَّسولِ صلى الله عليه و آله فَإِذا أبو إبراهيمَ عليه السلام جالِسٌ في جَنبِ المِنبَرِ، فَدَنَوتُ فَقَبَّلتُ رَأسَهُ و يَدَيهِ و سَلَّمتُ عَلَيهِ، فَرَدَّ عَلَيَّ السَّلامَ، و قالَ:
كَيفَ أنتَ مِن عِلَّتِكَ؟
قُلتُ: شاكِياً بَعدُ. و كانَ بِيَ السِّلُّ.
فَقالَ: خُذ هذَا الدَّواءَ بِالمَدينَةِ قَبلَ أن تَخرُجَ إلَى مَكَّةَ، فَإِنَّكَ تُوافيها
و قَد عوفيتَ بِإِذنِ اللّهِ تَعالى.(5)

 طبّ الأئمّة عليهم السلام‏ به نقل از احمد بن بشاره: حج گزاردم و به مدينه رفتم. آنجا وارد مسجد النبى صلى الله عليه و آله شدم و به ناگاه، امام كاظم عليه السلام را ديدم كه در كنار منبر نشسته است. به او نزديك شدم، بر سر و دستانش بوسه زدم و به او سلام كردم. او سلامم را پاسخ داد و فرمود: «با بيمارى‏ات چه طورى؟».

گفتم: هنوز، از آن در رنجم. من پيش‏تر، سِل داشتم.

فرمود: «اين دارو را در مدينه بگير، پيش از آن كه روانه مكّه شوى؛ چه، در اين صورت، در حالتى به مكّه خواهى رسيد كه به اذن خداوند متعال، بهبود يافته‏اى»

و در هنگام خواب، به اندازه يك نخود از دارو در آبِ گرم [به بيمار] خورانده مى‏شود. از اين [محلول‏]، تنها سه شب نخواهى خورد كه به اذن خداوند عز و جل بهبود خواهى يافت».

من، اين كار را انجام دادم و خداوند، بلا را از من راند و به اذن خداوند متعال، بهبود يافتم.

( 1) الثقات لإبن حبّان، ج 9، ص 170 عن عقبة بن عامر، سير أعلام النبلاء، ج 9، ص 95، كنز العمّال، ج 15، ص 264، ح 40889 نقلًا عن ابن النجّار عن أبي الخير مرثد بن عبد اللّه نحوه.

( 2) المحاسن، ج 2، ص 270، ح 1865 عن هشام بن سالم، مكارم الأخلاق، ج 1، ص 350، ح 1139 و فيه« لحم الحيتان»، بحار الأنوار، ج 65، ص 208، ح 47.

( 3) الكافي، ج 6، ص 378، ح 2.

( 4) الكافي، ج 6، ص 497، ح 4، تهذيب الأحكام، ج 1، ص 377، ح 1162.

( 5) طبّ الأئمّة لابني بسطام، ص 85، بحار الأنوار، ج 62، ص 179، ح 1.


دیدگاه خود را بنویسید